- Τότε λοιπόν τι θα έλεγες; - Ότι είναι λιπόψυχη.
Ξέρετε κάτι; Δεν με νοιάζει καν τι λέτε!
Και αυτό ακριβώς είναι η απόδειξη. Δεν πέτυχες ποτέ γιατί δεν σε νοιάζει.
Ακριβώς. Απέτυχε.
Η αποτυχία δείχνει την προσπάθεια να γίνει ηθοποιός.
Εντάξει, προσπάθησα. Απλά δεν πέτυχε.
Δεν φταις εσύ γλυκιά μου. Απλά δεν είσαι αρκετά όμορφη.
Ευχαριστώ πολύ! Αυτός είναι ο πατέρας μου!
- Υπέροχα! - Μόλις σκότωσα τρεις αρουραίους...
που ήταν κολλημένοι στις παγίδες.
- Καλή δουλειά. - Όχι, δεν είναι καλή δουλειά.
Σταματάω με τους αρουραίους. Είναι η χειρότερη δουλειά στο μπαρ!
- Γι’ αυτό τη λέμε «Δουλειά Τσάρλι». - Όχι φίλε. Όχι «δουλειά Τσάρλι».
Υπάρχει συναισθηματικό κόστος απ’ αυτήν τη δουλειά. Το να σκοτώνεις ένα...
- Με δουλεύεις; - Τι; Τι;
Φυσάς τον καπνό στη μούρη μου όταν προσπαθώ να σου μιλήσω.
- Για τι πράγμα μιλάει; - Αν θέλεις να καπνίσεις, να πας έξω.
- Έτσι είναι. Τέλος. - Σε μπαρ είμαστε.
- Ναι. Σε μπαρ είμαστε, φίλε. - Νομίζω ότι έχεις δίκιο, Τσάρλι.
- Πρέπει να απαγορεύσουμε το κάπνισμα. - Μα καλά, τι λέτε;
- Αυτό είναι εντελώς γελοίο. - Γιατί είναι γελοίο;
Τώρα πια υπάρχουν απαγορεύσεις του καπνίσματος σε πολλές πολιτείες.
Ναι. Και είναι εντελώς αντιαμερικανικό.
Αν δεν σου αρέσει ο καπνός να μη έρχεσαι στο μπαρ.
Δουλεύω σ’ αυτό το μπαρ.
Γιατί είσαι ελεύθερος να διαλέγεις να δουλεύεις εδώ.
Οι απαγορεύσεις δεν προστατεύουν την ελευθερία.
- Την κλέβουν από τους καπνιστές. - Κοίτα, δεν πήγα εγώ στο Βιετνάμ...
για να έρχονται αδελφούλες σαν εσένα να μου κλέβουν την ελευθερία μου.
Πήγες στο Βιετνάμ το 1993 και άνοιξες εργοστάσιο με φτηνά εργατικά χέρια!
Και πολλοί έντιμοι άνθρωποι πέθαναν σ’ αυτό το εργοστάσιο.
- Καλά, εσύ τα ‘χεις χάσει. - Κοιτάξτε, κοιτάξτε.
Το θέμα είναι ότι αν ο Τσάρλι διάβαζε στο σχολείο θα μπορούσε να καταλάβει ότι...
το Σύνταγμα προστατεύει το δικαίωμά μου να φυσάω καπνό στη μουτσούνα του.
Μεγάλε, δεν ξέρεις τίποτα για το Σύνταγμα.
Ξέρει περισσότερα από εσάς τους δυο αντιαμερικάνους, εχθρούς της ελευθερίας.
- Τσάρλι, μισούμε την ελευθερία. - Τη μισούμε.
- Εγώ είμαι αντιαμερικάνος; - Ουσιαστικά είσαι Βιετκόνγκ.
Έτσι, ε; Εντάξει λοιπόν, θέλεις να μιλήσουμε για την Αμερική;
Θέλεις να μάθεις για την Αμερική; Ντι, πάμε να φύγουμε από ‘δώ.
- Να πάμε πού; - Θα μάθουμε στον κώλο τους τι σημαίνει Αμερική!
It’s Always Sunny In Philadelphia Σεζόν 02 - Επεισόδιο 09
It’s Always Sunny In Philadelphia “Charlie Goes America All Over Everybody’s Ass”
It’s Always Sunny In Philadelphia «Ο Τσάρλι Μαθαίνει Στους Κώλους Σας Τι Πάει Να Πει Αμερική»
Απόδοση διαλόγων: Silent_singer, TeaPot1
Διορθώσεις / Επιμέλεια: SubConscious
www.subs.gr
Είναι ώρα για την αλήθεια!
Φέτος θα πεθάνουν 5.000.000 άνθρωποι από ασθένειες σχετικές με το κάπνισμα.
Οι σάκοι αυτοί αντιπροσωπεύουν τους ανθρώπους...
που θα πεθάνουν σήμερα σ’ αυτή την πόλη.
Αυτό πρέπει να σταματήσει! Ελάτε να σταματήσουμε το κάπνισμα!
Πες τα μεγάλε!
- Αυτό είναι Αμερική, Ντι! - Ναι.
- Εδώ ακριβώς! Αυτό είναι Η.Π.Α. - Θεέ μου!
Ο τύπος πραγματικά ξέρει πώς να μαζεύει κόσμο.
Πάμε να μπούμε κι εμείς.
- Γεια χαρά. Τρομερή δουλειά, μεγάλε. - Ευχαριστώ.
Πραγματικά με έκανες να πιστέψω με όλα αυτά...
Ήταν απίθανο κολλητέ. Κοίτα, θέλω να μπω κι εγώ στην κίνηση σας.
Εντάξει. Πήγαινε στην ιστοσελίδα όπου μπορείς να βρεις...
Όχι, δεν θέλω κάτι τέτοιο. Θέλω να είμαι στην πρώτη γραμμή, σαν εσένα.
- Θέλω να μπω στην ομάδα. - Μπα, είναι πολύπλοκο.
- Έχει πολλές δυσκολίες. Πραγματικά... - Συγγνώμη, κύριε.
Αλλά τι στο διάολο νομίζεις ότι κάνεις;
Ρε φίλε, αυτό ήταν μόνο μια παράσταση.
Δεν είμαι μέλος καμίας κίνησης.
Είσαι ηθοποιός;
- Αλλά όχι πραγματικός, σωστά; - Τι σημαίνει αυτό;
Όχι, περίμενε... Απλά είσαι στο πεζοδρόμιο.
Ναι καλά. Λες και ξέρεις γιατί μιλάς. Πόσων χρόνων είσαι; 40;
Ζω στην Νέα Υόρκη, εντάξει;
Το θέατρο του δρόμου είναι το μόνο οργανωμένο καλλιτεχνικό μέσο που έχουμε.
Τι μπαρμπούτσαλα είναι αυτά, ρε μεγάλε! Ζεις μέσα στο ψέμα, αδερφέ!
- Ηρέμησε φίλε. - Τι να ηρεμήσω ρε; Θα σου...
Θέλεις να τα βάλεις μαζί μου; Ηθοποιάκο, θέλεις να τα βάλεις μ’ έναν πατριώτη;
- Πίσω! Κάνε πίσω! - Και δεν είμαι σαράντα.
- Σιγά μην ασχοληθώ μαζί σας. -Ρε μπες στο βανάκι σου και δρόμο, άντε.
Σε προκαλώ ρε! Σε προκαλώ όποτε θέλεις!
Μπες στο βανάκι σου και χάσου από μπροστά μου! Ακούς;
Πριν μάθω στον κώλο σου τι σημαίνει Αμερική!
Ξέρετε κάτι; Χέστε την Ντι και τον Τσάρλι.
Βαρέθηκα τους ανθρώπους που μας λένε τι μπορούμε να κάνουμε στο μπαρ μας.
Τι έπαθε αυτή η χώρα;
Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε ανοιχτά μετά τις 2 την νύχτα;
Ναι! Γιατί δεν μπορούμε να πουλάμε ποτά πριν το μεσημέρι της Κυριακής;
Τέτοιες πουριτανικές απαγορεύσεις τραυματίζουν αυτή την χώρα.
Γι’ αυτό οι άνθρωποι πάνε σαν τα ζώα στο Λας Βέγκας...
...τη Νέα Ορλεάνη και κάνουν Σπρινγκ Μπρέικ.
Επειδή είναι ελεύθεροι να ξεσαλώσουν. Τα κορίτσια ξεσαλώνουν.
Τα κορίτσια στη Φιλαδέλφεια χρειάζονται ένα μέρος να ξεσαλώνουν.
-Σωστά. Η Νέα Ορλεάνη εξαφανίστηκε από τον τυφώνα. - Τραγικό.
- Πρέπει να κάνουμε το «Paddy’s» παράδεισο της ελευθερίας. - Ναι.
- Στη θέση της Νέας Ορλεάνης. - Πρέπει να προσφέρουμε και τζόγο.
- Και πρέπει να προσφέρουμε τζόγο. - Φυσικά.
- Πάω να ξεκινήσω το σχέδιο. - Εντάξει, υπέροχα.
Θα κάνουμε το «Paddy’s» το πιο αμερικάνικο μπαρ της Αμερικής.
- Το μέρος της απόλυτης ελευθερίας! - Χωρίς περιορισμούς στον τζόγο.
Ναι, σίγουρα, τέλος πάντων. Λοιπόν, πάμε στις λέσχες των αδελφοτήτων, τι λες;
Να κυκλοφορήσομε το νέο, καταλαβαίνεις. Να μοιράσουμε κανένα φυλλάδιο.
- Όχι, πρέπει να πάμε στη βιβλιοθήκη. - Γιατί στη βιβλιοθήκη;
Γιατί στις λέσχες των αδελφοτήτων θα βρεις μόνο τσουλάκια και πουτανάκια.
-Αυτές είναι ήδη ξεσαλωμένες. - Θαυμάσια.
Όχι, όχι. Μακ δεν με ακούς.
Δεν θέλουμε ξεσαλωμένες.
Θέλουμε πραγματικά κορίτσια που θα ξεσαλώσουν.
Το σημαντικό είναι να δεις την μετάβαση. Θέλεις να παρακολουθήσεις τη διαδικασία.
Ντι, γιατί κάνουμε αυτές τις ασκήσεις;
Τσάρλι, αν θέλουμε να κάνουμε τη δική μας διαδήλωση...
τότε τα σώματά μας θα πρέπει να είναι σε άψογη κατάσταση.
- Το σώμα μου είναι σε άψογη κατάσταση. - Ίσως για χοντρό άτομο, όχι ηθοποιό.
- Χοντρό άτομο; - Κοντόχοντρο... κοντόχοντρο...
- Κοντόχοντρο άτομο; Πώς το λες αυτό; - Ψωμωμένο άτομο.
Από πότε;
- Σοβαρά μιλάς τώρα; - Λοιπόν, εντάξει, ξέχασε το.
- Δεν είμαι ηθοποιός έτσι κι αλλιώς. - Το ξέρω.
Λοιπόν είμαι διαδηλωτής, σωστά; Είμαι πατριώτης. Αναγνώρισε μου αυτό.
- Εντάξει. - Αυτό είναι που θέλω.
Αυτό που θέλω από σένα είναι να συμπληρώνεις μερικές ατάκες.
- Μπορώ να σου δίνω ατάκες. - Και θα συνεχίζω από εκεί.
- Απλά δεν χρειάζονται όλα τα... - Το παίρνω επάνω μου.
- Τι θέλεις να κάνω εγώ; - Ας βρούμε την αναπνοή μας.
- Τι; - Πού είναι η αναπνοή σου;
- Στο στόμα μου; - Όχι, ξεκινάει στο στήθος σου.
- Να συγκεντρωθείς στο διάφραγμά σου. - Τι στο διάολο είναι το διάφραγμα;
- Ακριβώς εδώ. Βάζεις το διάφραγμα... - Όχι το διάφραγμα είναι...
- Όχι. Αλήθεια; Μόνο αυτό ξέρεις; - Μπλοκάρει τα μωρά απ’ έξω.
Εντάξει. Αυτό είναι... Πώς στο καλό τα κατάφερες μέχρι τώρα στη ζωή;
Κοίτα, Ντι, είναι γελοίο. Πάμε έξω να πούμε την αλήθεια.
Πάμε να κλοτσήσουμε μερικούς κώλους με αμερικάνικο τρόπο. Να ξεσηκωθούν όλοι!
Προσπαθώ να σε προστατέψω. Δεν θέλω να κομπλάρεις εκεί έξω.
- Τι; Να κομπλάρω; - Ναι.
Με όλους τους ανθρώπους να σε κοιτάζουν και να σε κρίνουν...
...και να μην εγκρίνουν αυτά που λες.
- Μιλάς σοβαρά; - Το σώμα σου μπορεί να σε προδώσει...
- με πολλούς τρόπους. - Τι τρόπους δηλαδή;
Ξέρεις, να παγώσεις ή να ξεράσεις και άλλα τέτοια.
- Αλήθεια; - Ναι. Θέλεις να βρεις την αναπνοή σου;
- Ναι. - Ναι.
Είναι στο στόμα μου.
Ένα, δυο, τρία!
- Ξεσαλώσατε κορίτσια! Ξεσαλώσατε! - Ξεσάλωσες!
- Είσαστε άγρια θηλυκά! Μπράβο! - Ξεσαλώσατε κορίτσια!
Γι’ αυτό ήθελα να έχω μπαρ στην Νέα Ορλεάνη, αδερφάκι.
Μεγάλε! Ήξεραν τι έκαναν στην Νέα Ορλεάνη!
- Ναι, ήξεραν απόλυτα τι έκαναν. - Ναι.
- Εκτός από τα αντιπλημμυρικά αναχώματα. - Σωστά. Εκτός από τα αντιπλημμυρικά.
Ναι, ναι, ναι. Και το σχέδιο εκκένωσης της πόλης.
Ξεσάλωσες!
- Αυτό ακριβώς είναι η Αμερική! - Αυτή είναι η Αμερική!
- Φτιάξαμε την αμερικάνικη ουτοπία! - Ναι.
Μπορεί όμως να δημιουργηθεί πρόβλημα εκεί πίσω.
- Ναι, μπορεί να ξεφύγει. - Ναι, έχει πολύ καπνό.
Δεν ήθελα να το πω λόγω του πνεύματος που επικρατεί. Αλλά έχεις δίκιο.
Οι τύποι δεν αστειεύονται.
Πολύ ψηλά στοιχήματα. Νομίζετε ότι μπορείτε να φέρετε...
καμιά σουρλουλού στο τραπέζι να κάνει κουνήματα στον Άλαν και τα παιδιά;
Όχι χοροί στο τραπέζι, εντάξει; Αυτά φοβόμασταν.
Άκου, Φρανκ. Κράτα τους όσο πιο μακριά στη γωνία μπορείς...
- Κράτα τους στην γωνία. - Τι, τι; Απομόνωση;
Αυτό είναι απομόνωση! Αυτό δεν είναι η Αμερική. Η Αμερική είναι σαν κατσαρόλα.
- Ίσως θα 'πρεπε να βάζαμε κάποια όρια. - Όρια;
Ακούγεται σαν να βγαίνει από το στόμα του Στάλιν.
Το στόμα του Στάλιν; Δεν λέγαμε για τέτοια πράγματα. Απλά λέμε...
- Δεν ξέρω ποιος είναι ο Στάλιν. - Πώς γίνεται να μην ξέρεις;
Άκου, μεγάλε. Απλά κράτα τους υπό έλεγχο.
Μείνε ήσυχος.
Θέλουν να βάλεις βιετναμέζικη μουσική. Δεν τους αρέσει η μουσική που παίζει.
Άκου. Συμβιβάσου. Απόψε θα μείνουν τα πράγματα όπως είναι.
Αύριο βράδυ θα παίξουμε αυτήν τη μαλακία.
Καλά. Πρέπει να επιστρέψω γιατί ο Άλαν...
...θα ποντάρει το γυάλινο μάτι της γυναίκας του στον επόμενο γύρο.
Κυρίες και κύριοι, είμαστε εδώ για να σας πούμε την αλήθεια.
Δεν θα σας πούμε λόγια που είναι πραγματικότητα...
...σαν έναν μαλάκα από την Νέα Υόρκη που νομίζει ότι κάποιος είναι.
Θα σας παρουσιάσουμε μια δραματική ερμηνεία.
Γεια σου νεαρέ. Είμαι μεγάλο στέλεχος του «Τρακαστράτος».
Δουλεύω εδώ στο Τι Τζέι Μπόρις. Να σου προσφέρω ένα τσιγάρο;
Πανάθεμα σε, Τσάρλι!
Ας προσπαθήσουμε να δούμε την καλή πλευρά των πραγμάτων.
Αυτή η μουσική είναι σα να βιάζουν φάλαινες.
Ναι, πραγματικά. Αλλά τα μπλουζάκια κάνουν δουλειά.
Εκπληκτικό! Ζήτα σε γυναίκα να δεις το στήθος της στο δρόμο, θα φας σφαλιάρα.
Της δίνεις ένα μπλουζάκι δωρεάν, τη βιντεοσκοπείς και πετάει τα ρούχα της.
- Λατρεύω αυτήν τη χώρα! - Ναι.
- Γλύκα. Θέλεις ένα μπλουζάκι; - Εντάξει.
Εντάξει.
- Τι; Γιατί σταμάτησες; - Τι τρέχει.
- Τι τρέχει; - Τι έγινε;
- Έλα ρε μεγάλε! - Ρε φίλε.
- Τι κάνεις; - Μας χαλάς το στέκι!
- Τι στέκεσαι εκεί πέρα; - Πάρε δρόμο.
Ίσως είναι ώρα να βάλουμε κάποιους κανόνες.
- Δεν γίνεται αυτό. Όχι κανόνες. - Ο πατέρας σου χαλά την ελευθερία μας.
- Το ξέρω! Το ξέρω! - Θέλεις ακόμα το μπλουζάκι;
- Ναι. - Ναι; Ωραία.
- Εντάξει, όποτε είσαι έτοιμη. - Εντάξει.
- Τι; Τι έγινε τώρα; - Το χάσαμε το κορμί πατριώτ’.
- Χριστέ μου! - Γεια σου, φίλε.
- Νόμιζα πως ήσασταν φυλακή. - Αναστολή.
Ακούσαμε πως έχετε μια κατάσταση «τα πάντα όλα» εδώ.
- Μπορούμε να ‘χουμε δυο ποτήρια γάλα; - Τι; Όχι.
- Όχι. Δεν μπορείτε να ‘χετε. - Δεν μπορείτε να πιείτε γάλα.
- Έλα τώρα, φίλε. - Ξέρετε κάτι; Έξω από ‘δώ.
Μπορείτε να πάτε πιο πέρα για λίγο; Πρέπει να πούμε κάτι. Αν μπορείτε...
- Τι θα κάνουμε; - Δεν το περίμενα αυτό.
Δεν μπορούμε ν’ αφήσουμε τους αδελφούς ΜακΠόιλ να φρικάρουνε τον κόσμο.
Κι αν έρθει ο Τσάρλι; Τους έστειλε φυλακή.
Ίσως σχεδιάζουν να τον μαχαιρώσουν.
Πηδιούνται μεταξύ τους, Ντένις.
Και πηδάνε ο ένας τον άλλον. Πηδάει ο ένας του άλλου τον...
Εντάξει, ας βάλουμε κάποιους κανόνες. Θα βάλουμε κάποιους κανόνες.
Εντάξει, παιδιά, μπορείτε να μείνετε. Αλλά κομμένες οι μαλακίες.
Δε σε πιάνω.
Εντάξει, ακούστε. Μάθαμε κάποια πράματα για σας τους δυο.
Δε θα μπω σε λεπτομέρειες. Απλώς δεν τα θέλουμε στο μπαρ, εντάξει;
Είμαστε σε ελεύθερη χώρα, σκύλα.
Μάλλον έχουμε πρόβλημα, κολλητέ.
Έχουμε τίποτα κοφτερά μαχαίρια;
- Τι; - Οι τύποι είναι τρελάρες. Θέλουν να βάλουν στοίχημα τα δάχτυλά τους.
- Δάχτυλα; - Τι λες τώρα;
Αν ο Άλαν χάσει αυτόν το γύρο, θα αρχίσουν να του κόβουν τα δάχτυλα.
- Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο! - Αυτό παρατράβηξε!
- Έχει γίνει γελοίο, μπαμπά, οι φίλοι σου πρέπει να πάρουν δρόμο! - Μαλακίες!
Σκοτώνεις την ελευθερία μας, φίλε!
Αυτό είναι το νόημα της ελευθερίας. Ζω στην κόψη του ξυραφιού.
Λοιπόν, ας κάνουμε ένα συμβιβασμό, εντάξει;
- Εμείς θα πάρουμε το μπαρ κι εσύ θα πάρεις το υπόγειο. - Ναι!
Θέλετε να με ρίξετε στο υπόγειο;
- Ναι. Κάνε ό,τι θέλεις. - «Τα πάντα όλα» στο υπόγειο!
- Αν πάω στο υπόγειο, μπορώ να κάνω ό,τι θέλω; - Ό,τι θέλεις!
- Καμία απαγόρευση; Κανένα όριο; - Κανένα όριο!
- Κανένα. - Εντάξει. Θα πάρω το υπόγειο.
- Υπέροχα. - Κι αν δε σας πειράζει τώρα, θα πάρω αυτά τα μαχαίρια.
- Εντάξει. Πάρε τα μαχαίρια. - Ναι. Και χρησιμοποίησέ τα.
Τι στο διάολο συνέβη εδώ;
Μοιάζει με την Τζόουνσταουν. (στμ: τόπος ομαδικής αυτοκτονίας)
- Κοιτάξτε ποιος ήρθε! - Ήρθατε στο πάρτι;
- Όχι. Ήρθαμε να δουλέψουμε. - Αλήθεια;
- Μάλλον η απεργία τελείωσε, Μακ. - Οι εργάτες επέστρεψαν.
Δεν έκανα απεργία, εντάξει; Πρέπει να τα βγάλω πέρα κάπως.
Τι διάολο συμβαίνει εδώ; Και από πού έρχεται η μουσική;
Απ’ το υπόγειο. Ο Φρανκ και τα παιδιά τα σπάνε όλη νύχτα.
- Κάνοντας τι; - Δεν έχω ιδέα. Αλλά πιστεύω πως περνάνε καλά.
Έχουμε ουρά 50 ανθρώπων απ’ έξω κάθε βράδυ.
Ναι. Βλέπετε, το μπαρ μας έχει να κάνει με γλέντι και ελευθερία.
Δεν ξέρω αν το ‘χετε ξανακούσει αυτό. «Ελευθερία».
Ναι. Καθίστε, σκύλες, ίσως μάθετε κάτι για τις παλιές καλές Η. Π. της Α.
Γεια σου, Τσαρλς.
- Γαμώτο! - Τι χαμπάρια;
Τι; Όχι! Τι; Όχι! Τι κάνουν αυτοί εδώ;
Τσάρλι, ηρέμησε.
Ναι, φίλε. Τσιλάρισε. Είμαστε εντάξει.
Χτύπα το.
- Όχι, δεν πρόκειται να το χτυπήσω... Φύγετε, σας παρακαλώ. - Όχι.
Φύγετε, σας παρακαλώ, φύγετε μακριά μου. Σας παρακαλώ, φύγετε...
Φύγετε μακριά...
Πώς μπορέσατε να μου το κάνετε αυτό;
Τσάρλι, ούτε εμείς τους θέλαμε εδώ, αλλά η ελευθερία έχει το τίμημά της.
Οι ΜακΠόιλς πιθανότατα θα με μαχαιρώσουν.
Αν η ελευθερία έχει το τίμημά της... Δε σας πιστεύω! Ξέρετε κάτι;
Θα σας μάθω κάτι που μου έμαθαν οι Εθνοπατέρες μας.
Λέει: «Μη με πατάς». Κι αυτήν τη στιγμή με πατάτε!
- Ντι, την κάνουμε. - Δε θέλω να έρθω μαζί σου.
Τι;
- Είσαι η ηθοποιός μου. Σε χρειάζομαι. - Μα είσαι τόσο κακός στις διαδηλώσεις.
- Έλα, Ντι, είσαι η ηθοποιός μου. - Δε θέλω να έρθω.
- Τώρα με πατάς! - Δε σε πατάω.
Ναι, αυτό κάνεις. Με πατάς. Και δε θα ΄πρεπε!
- Δε θέλω να έρθω. - Πλάκα μου κάνεις; Όλοι θα με πατήσετε;
Θεέ μου... Εντάξει, εντάξει.
Άρα, προσπαθείς ακόμα να γίνεις ηθοποιός;
- Βούλωσέ το, Ντένις. - Άρα, τώρα μπορώ να την αποκαλέσω «αποτυχία».
- Δεν είμαι «αποτυχία». - Ντένις, πώς αποκαλείς...
κάποιον που προσπαθεί να κάνει κάτι και δεν πετυχαίνει;
- Θα το έλεγα, πράγματι, «αποτυχία». - Η Ντι είναι μια «αποτυχία».
Εντάξει. Θέλετε να δείτε την υποκριτική μου;
Μαντέψτε. Θα μάθω στους κώλους σας τι σημαίνει υποκριτική!
Άκου πώς έχει το πράμα, Άρτεμις. Ξέρω πως την τελευταία φορά που...
βρεθήκαμε ήταν κωλοκατάσταση, όταν έγλειψες το πρόσωπο του αδελφού μου.
Αλλά χρειάζομαι βοήθεια από μία ηθοποιό...
επειδή κάνω αυτό το νούμερο με το φίλο μου τον Τσάρλι και μου το χαλάει.
Δεν έχουν όλοι το χάρισμα.
Θέλεις λίγο χασισάκι;
Όχι, ευχαριστώ. Μπορείς να με βοηθήσεις;
- Σε ποιο μέρος παίζετε; - Στο πεζοδρόμιο.
- Δεν κάνω πεζοδρόμιο. - Εντάξει. Βλέπεις;
Αυτό σκεφτόμουν. Αλλά μετά, κατάλαβα πως το θέατρο δρόμου...
είναι η τελευταία αυθεντική μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης.
- Έτσι λες; - Ναι. Νομίζω πως πρέπει να βγούμε οι δυο μας εκεί έξω.
Πρέπει να αποδείξουμε στον κόσμο πως το έχουμε ακόμα.
Γλυκιά, γλυκιά Ντι...
Δεν είναι κάτι που μπορείς να το χάσεις, εντάξει;
Σωστά. Ας πάμε να το δείξουμε στον κόσμο.
Έχει γυμνές σκηνές;
- Όχι. - Μπορούμε να βάλουμε;
Όχι.
Θα το κάνω όπως και να ‘χει.
Δεν το καταλαβαίνω.
ΜακΠόιλς. Παντού ΜακΠόιλς, φίλε.
Τα κορίτσια δεν ξεσαλώνουν σε τέτοιο περιβάλλον, ούτε για μπλουζάκια!
- Φίλε, η αδελφή μου θέλει να σε ρωτήσει κάτι. - Τι;
- Είναι μουγκή, φίλε. - Μουγκή;
Εντάξει, τι;
- Θέλει να σου δείξει τα βυζιά της. - Τι;
- Όχι! Όχι! Όχι! - Όχι! Όχι!
Εμπιστέψου με. Είναι μέγκλα.
- Γαμώ τον μπελά μου! - Σκέτη αηδία!
- Πάτε καλά; - Η αδελφή σας είναι!
Φίλε, εμείς μια χαρά είμαστε. Απλώς εκφράζουμε τους εαυτούς μας.
Η κοινωνία έχει το πρόβλημα.
Τι απέγινε ο όρκος σας στη σημαία;
- Φύγε από ‘δώ! - Στο διάολο από ‘δώ!
- Φύγε! Πήγαινε στον αδελφό και την αδελφή σου! - Πάρε δρόμο!
Ντι, σ’ ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την ευκαιρία να παίξω.
Είμαι σίγουρη πως θα είναι μια λαμπρή παράσταση.
Οι τύποι είναι μαλάκες, Άρτεμις. Δεν έχει 50 ανθρώπους εδώ.
- Συγκεντρώσου, Ντι! - Μα αυτός είναι ο λόγος που ήρθαμε!
- Οι τύποι είπαν πως θα έχει μεγάλο πλήθος! - Θα τους μαγνητίσουμε.
Εντάξει. Κυρίες και κύριοι, αγόρια και κορίτσια, πλησιάστε, παρακαλώ.
Αυτό που θα δείτε είναι μια αυθεντική παράσταση δρόμου.
Ταξιδέψτε στους ομιχλώδεις δρόμους του Λονδίνου.
Βρισκόμαστε στο 1888.
Κυκλοφορεί ελεύθερος ένας δολοφόνος. Τον λένε «Τζακ Αντεροβγάλτη».
Δυο γυναίκες περπατούν μόνες, επιστρέφοντας από ένα χορό.
Λέω...
Φύγετε από ‘δώ!
- Αν μπείτε σ’ αυτό το μπαρ, θα πάθετε καρκίνο και θα πεθάνετε! - Τι κάνεις;
Διαδηλώνουμε για το μπαρ! Άτικα! Άτικα!
Άτικα, φίλε! (στμ: Φυλακές όπου συνέβη ιστορική εξέγερση το 1971)
- Άτικα, φίλε! Άτικα! - Τι κάνεις;
- Φίλε, τι κάνεις; - Ψάχνω φλέβα.
Όχι! Όχι! Ψάξε τη φλέβα σου αλλού!
- Νόμιζα πως κάνουμε ό,τι θέλουμε. - Δώσε μου το λάστιχο.
Δώσε μου το λάστιχο! Όπα, κρατάει μαχαίρι.
Εντάξει, ωραία, κρατάει μαχαίρι. Μα, φυσικά, γιατί όχι;
Ξέρεις κάτι; Κράτα το λάστιχο. Καλή τύχη μ’ αυτό.
Σοφή απόφαση ζωής, φίλε.
Μακ, νομίζω πως δώσαμε στους ανθρώπους υπερβολική ελευθερία.
Ναι, έχεις δίκιο, φίλε. Θα πάρω τους μπάτσους.
Όχι, όχι... Αν πάρουμε τους μπάτσους, παραδεχόμαστε την αποτυχία μας.
Ντένις, τους δώσαμε υπερβολική ελευθερία. Αυτό είναι το πρόβλημα!
- Και το εκμεταλλεύονται! - Γίνεται αναρχία. Δεν είναι Αμερική αυτό.
- Όχι. - Η Αμερική είναι... Θεούλη μου!
Ναι.
Έλα τώρα, Ντι! Μην τα παρατάς! Μόλις τα σπάσαμε εκεί έξω, Ντι!
- Έτσι λες; Ναι, τα σπάσαμε! - Μη γίνεσαι λιπόψυχη.
Δε με νοιάζει. Δε θέλω να παίξω άλλο. Παραιτούμαι. Θέλω να πιω.
- Αυτό θέλω να κάνω στην υπόλοιπη ζωή μου. - Μην τα παρατάς.
- Γιατί δεν το βουλώνεις; - Φαντάζεσαι την Αμερική αν όλοι τα παρατούσαν;
- Δε με νοιάζει. - Εντάξει, ωραία, ας τα παρατήσουμε.
- Εντάξει, Τσάρλι. - Ήρθατε να μου το τρίψετε στη μούρη;
- Όχι. - Όχι, εντάξει, μπορείτε. Ξέρετε γιατί;
- Επειδή παραιτούμαι. Ζω στην Αμερική που παραιτείται τώρα. - Μα τι λες;
- Θα σκάσεις; - Κοιτάχτε! Θα γίνω και καπνιστής!
- Δε χρειάζεται να καπνίσεις, Τσάρλι. - Όχι, μπορούμε. Ξέρετε γιατί;
Επειδή τα παρατάμε. Ζούμε στην Αμερική που τα παρατά. Ζω στην Αμερική...
Ζούμε στην Αμερική... Ράιαν, πώς τα πας;
Φίλε, συγνώμη που διακόπτω, αλλά αν δεν είσαι απασχολημένος...
να λούζεσαι στα κατουρλιά του αδελφού σου ή να σχεδιάζεις εκδίκηση,
μπορείς να μου ανάψεις το τσιγάρο;
Ευχαριστώ, αδελφέ. Λίαμ! Συγνώμη που σε έβαλα φυλακή, φίλε.
Αλλά αν θελήσεις κάποτε να με μαχαιρώσεις, θα χαρώ πολύ.
- Αυτά παθαίνεις, Τσάρλι! - Στο διάολο από ‘δώ!
- Σε μαχαιρώνουν με πιρούνι! - Έξω!
- Με πιρούνι! - Έξω!
- Και μην τα βάλεις μαζί μας γιατί τώρα πατσίσαμε! - Φύγετε από ‘δώ!
Κανείς δεν τα βάζει με τους ΜακΠόιλς!
Έπρεπε να κάνεις σκηνή, Τσάρλι!
Έπρεπε να λες ό,τι σου κατέβει μπροστά στους ψυχάκηδες, έτσι;
- Με μαχαίρωσαν με πιρούνι! - Και ποιος φταίει, Κάπτεν Αμέρικα;
- Μπράβο σου! - Η Ντι φταίει, που με παράτησε!
- Η Ντι φταίει! - Πώς γίνεται...
Ίσως είναι δικό σου λάθος που είσαι χάλιας σε όλα!
- Άντε πάλι μ’ αυτό... - Όλοι σας, αρνηθείτε την ευθύνη...
Ντένις, πρέπει να το παραδεχτούμε. Τελείωσε.
Πρέπει να διώξουμε όλους τους μαλάκες από ‘δώ μέσα τώρα αμέσως.
Ντι, βγάλ’ τους όλους από το μπαρ. Τσάρλι, είσαι σκέτη απογοήτευση.
Έλα. Πάμε να τους διώξουμε όλους από το υπόγειο.
Ένας Θεός ξέρει τι γίνεται εκεί κάτω.
Θα πάρω τους μπάτσους.
Φρανκ!
Απόδοση διαλόγων: Silent_singer, TeaPot1
Διορθώσεις / Επιμέλεια: SubConscious
www.subs.gr
www.tvsubtitles.net